Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Małe co nieco. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Małe co nieco. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 19 maja 2008

Tortilla z groszkiem i fetą

Upłynęło sporo czasu od ostatniego posta , czasu dla mnie nie najlepszego , gotowanie było jedną z ostatnich rzeczy o jakich myślałam , cóż trudno gotować jak ściska w żołądku i jeść się nie chce.
Ci z Was , którzy odwiedzają mój blog Bee's Home & Garden zapewne już wiedzą , że w moim życiu pojawił się mały ogonek :) Nadża tchnęła trochę życia i radości w mój świat , więc postanowiłam , że czas najwyższy odświeżyć Świerkowy Zakątek.
Na początek coś szybkiego i prostego , tzw. "oczyszczacz lodówki ". Słodko - słona tortilla okraszona solidną porcją świeżych ziół.






Tortilla z groszkiem i fetą

  • 1 szklanka (250 ml) mrożonego groszku
  • 1 posiekana cebula
  • 100 g fety (ja dałam 150 g Fety Mevgal - z mleka koziego i owczego )
  • mały pęczek świeżego estragonu
  • 3 lekko ubite duże jajka
  • łyżka oliwy lub oleju z pestek winogron
  • sól i pieprz do smaku
Piekarnik rozgrzewamy do temp. 200 st (bez termoobiegu).
Groszek gotujemy kilka minut , ma być al dente.
Na żeliwnej patelni (lub innej , ważne by nie miała plastikowej rączki) rozgrzewamy łyżkę oliwy i podsmażamy cebulkę . Dodajemy groszek , pokruszoną na średniej wielkości kawałki fetę , posiekane (lub nie , moim zdaniem ładniej wyglądają w całości ) listki estragonu i od razu wlewamy jaja roztrzepane z pieprzem i szczyptą soli.
Smażymy kilka minut na niewielkim ogniu aż spód tortilli się zetnie. Patelnię wstawiamy do nagrzanego piekarnika , na górną półkę i pieczemy chwilkę , do momentu aż jaja się zetną .
Podajemy z zieloną sałatą .

źródło Good Food


niedziela, 6 kwietnia 2008

Duet mało udany

Zachciało mi się hamburgerów , zazwyczaj robię je z mielonej wołowiny , takiej na tatara , nie dodaję bułki ani jajka, jedynie doprawiam i smażę na grillu elektrycznym.
Czasem robię też ich spolszczoną wersję czyli z tradycyjnym mielonym , tak było , a raczej miało być i tym razem. Usmażyłam kotlety do tego surówka i ziemniaczki , reszta mielonych miała być do "polburgerów"...potem niestety dopadło mnie weekendowe lenistwo i żadna siła na świecie nie była w stanie zmusić mnie do stania przy kuchni i robienia bułek.
Kiedy lenistwo minęło , okazało się , że po kotletach nawet ślad nie został.
Jedyne co miałam pod ręką to puszka czerwonej fasoli i wtedy przypomniał mi się przepis z Good Food , który kiedyś zapisałam sobie jako "do zrobienia".

Bułeczki , które znalazłam na blogu Tatter są naprawdę przepyszne , zapisuję w ulubionych.
Burgery z fasoli z dodatkiem piniolii i pasty z suszonych pomidorów wyszły bardzo smaczne , jednak pomysł skonsumowania ich w bułce hamburgerowej nie był zbyt szczęśliwy.Znacznie lepiej smakowałyby jak proponują w oryginalnym przepisie , czyli z pitą lub tortillą.
Proponuję również dodać więcej pasty z suszonych pomidorów , która zdecydowanie ulepsza smak fasolowych kotlecików.

Zatem polecam wam i bułki i burgery fasolowe lecz solo , nie w duecie .




Bułeczki hamburgerowe
- lepszych w sklepie nie znajdziecie :)

Przepis Tatter

Beany burgers (burgery fasolowe)

  • 425 g opłukanej i odsączonej czerwonej fasoli z puszki
  • 50 g uprażonych na patelni orzeszków piniowych
  • 1 czerwona cebula , posiekana
  • 2 łyżki pasty z suszonych pomidorów
  • 1 łyżka świeżego tymianku ( lub 1 łyżeczka suszonego)
  • 1 roztrzepane jajko
  • 45g bułki tartej /plus bułka do obtoczenia kotletów
  • olej do smażenia (najlepiej słonecznikowy)
Pastę z suszonych pomidorów możemy przygotować w domu , po prostu miksując 8-10 suszonych pomidorów w oliwie , dodając odrobinę oleju ze słoiczka.
Jeśli używamy suchych pomidorów , należy je najpierw namoczyć przez ok.20 -30 min, odsączyć i zmiksować z 1-2 łyżkami oliwy.
Reszta jest równie prosta.
Fasolę rozgniatamy , dodajemy pozostałe składniki , dokładnie wyrabiamy masę , mokrymi rękami formujemy kotleciki , obtaczamy w tartej bułce i wstawiamy na 30 min. do lodówki by stężały.
Smażymy na średnim ogniu po 3-4 min. z każdej strony.Podajemy z sosem czosnkowym lub tzatziki .

sobota, 22 marca 2008

Z ziemi egipskiej do polskiej


Jako dziecko , z zapartym tchem oglądałam każdy program czy film , w którym mogłam oglądać egipskie krajobrazy , piramidy , grobowce królów , otoczone zielenią brzegi Nilu...i tak zostało do dziś .
Odkąd spełniło się moje marzenie i w końcu postawiłam stopę na ziemi faraonów , mam odczucie jakbym była częścią Egiptu a Egipt częścią mnie . Wracam tam każdego roku i wciąż mi mało.
Często gdy jest mi zle , przenoszę się w myślach do Luksoru i spaceruję brzegiem Nilu , po zachodnim brzegu, lub siadam na zboczu i patrzę na Deir el Madina .
Właśnie w Luksorze pierwszy raz jadłam ta'amiyye czyli falafel , w knajpce naprzeciwko Medinet Habu najlepszą koftę w moim życiu, a przy souku przepyszną razową pite z baba ganoush.
Właśnie o pitach dziś będzie , choć nie tylko ,bo przecież z czymś tę pitę zjeść trzeba.
Mięsożercy czy wegetarianie ...każdy znajdzie coś dla siebie. Tym pierwszym proponuję pitę z koftą , drugim pitę z falaflem lub nadzianą fulem i jajkiem.W pieczeniu pit i lepieniu falafla wirtualnie towarzyszyła mi Ela z My Best Food . Po godzinie na naszych stołach zagościły smakowite dania , tym razem z ziemi egipskiej do włoskiej i polskiej :)


Chlebki pita

  • 1 i 1/2 łyżeczki drożdży instant
  • 1 i 1/2 łyżeczki miodu lub cukru
  • 1 łyżeczka soli
  • 1 łyżka oliwy z oliwek
  • 260 ml ciepłej wody
  • 102 g mąki pszennej razowej
  • 230 g mąki pszennej




Składniki łączymy , wyrabiamy przez ok 10 min. aż powstanie gładkie , dość luzne , jednak odchodzące od ręki ciasto.
Dzielimy na 8 części , formujemy kulki i odstawiamy do wyrośnięcia na ok. 1 godz.
Od razu rozgrzewamy piekarnik ustawiając najwyższą temperaturę ( u mnie 250 st.)
Wyrośnięte kulki wałkujemy na okrągłe placuszki i wrzucamy na rozgrzaną blachę (po 2-3 szt. na raz).
Pieczemy po ok . 2-3 min. z każdej strony , lub do momentu aż pity się nadmuchają i lekko przyrumienią , naprawdę lekko , ich kolor powinien być dość blady.
Można tez piec bez przewracania na drugą stronę , wszystko zależy od piekarnika.

zródło : Arabic Bites



Ta'amiyya (Falafel)

Placuszki z bobu Egipcjanie jadali już za czasów faraonów , choć falafel można przyrządzić również z ciecierzycy , zdecydowanie wolę wersję z bobem.
  • 230 g namoczonego przez noc suszonego bobu lub ciecierzycy
  • 1 mała cebula
  • 1/2 pęczku natki pietruszki
  • 1 łyżka mąki
  • 1 ząbek czosnku
  • 1/2 łyżeczki ziarna kolendry
  • 1/2 łyżeczki kuminu
  • sól do smaku

Bób / ciecierzyce , cebule , natkę i czosnek mielimy w maszynce do mięsa .Przyprawy rozcieramy w mozdzierzu i wraz z mąką dodajemy do masy .Formujemy małe kulki , lekko spłaszczamy i smażymy na głębokim , średnio rozgrzanym oleju , do uzyskania złotego koloru.




Kofta
  • 500 g mielonej wołowiny
  • 1 cebula
  • 1/2 pęczku natki pietruszki
  • 1 ząbek czosnku
  • 1 łyżeczka kuminu
  • 2 łyżki maizeny - skrobi kukurydzianej ew. mąki ziemniaczanej
  • sól , pieprz do smaku
  • olej do smażenia
Posiekać cebulę , czosnek i natkę , kumin rozetrzeć w mozdzierzu, połączyć z mięsem , skrobią i resztą przypraw, wyrobić na jednolitą masę.
Formować "paluszki" , nadziać na patyczki do szaszłyków i grillować lub smażyć na małym ogniu.

Dip tahina
  • 1 łyżka ziaren sezamu
  • 1 łyżeczka oliwy z oliwek
  • 3 łyżki soku z cytryny
  • 1 ząbek czosnku
  • 2 łyżeczki wody
  • szczypta soli
  • gesty jogurt (grecki, bałkański) - opcjonalnie
Sezam mielimy z oliwą ,dodajemy czosnek utarty z solą.
Mieszamy powoli dolewając sok z cytryny , potem wodę (metoda podobna do robienia majonezu)
Otrzymujemy dip tahina , ja jednak lubię go wymieszać z jogurtem w proporcji 1 cześć dipu na 2 części jogurtu.


Ful z pomidorami i chipsy z pity z dukkah

Ful jadany w Egipcie na śniadanie to bób duszony z oliwą lub masłem , sokiem z cytryny i przyprawami , podawany z jajkami na twardo i arabskim chlebem. Swoją wersję wzbogaciłam cebulką i pomidorami.
Chipsy z pity często są podawane do sałatek , tak bardzo lubię te chrupiące , aromatyczne skrawki pieczywa , że zazwyczaj znikają w moim brzuchu zanim sprobuję sałatkę :)
Sposób przyrządzenia jest bardzo prosty:
kawałki pity krótko (kilka sekund z każdej strony) obsmażamy na średnio rozgrzanym oleju i od razu po wyciągnięciu obficie posypujemy kuminem roztartym z solą lub mieszanką dukkah.



Ful z pomidorami
  • opakowanie mrożonego bobu (450 g)
  • 1 cebula
  • 2 średnie pomidory, najlepiej typu włoskiego
  • 1 cytryna
  • 1 ząbek czosnku
  • 2-3 łyżki oliwy z oliwek
  • 1/2 łyżeczki roztartego kuminu
  • sól
  • natka pietruszki do przybrania


Bób ugotować al dente , obrać ze skórek.
Cebulę i czosnek posiekać , pomidory pokroić w małą kostkę , wycisnąć sok z cytryny.
Cebulę wrzucić na rozgrzaną oliwę , smażyć przez chwilę nie dopuszczając jednak do zrumienienia. Dodać kumin , pomidory , czosnek , sok z cytryny i dusić aż cebula i pomidory będą miękkie.Wtedy wrzucić bób , doprawić solą i dusić jeszcze chwilę by smaki się połączyły.Posypać natką pietruszki.

Dukkah
  • 12 g ziaren sezamu
  • 6 g nasion kolendry
  • 3 g orzechów laskowych
  • 3 g kuminu
  • szczypta morskiej soli gruboziarnistej
Wszystkie składniki łączymy i mielimy w młynku lub ucieramy w mozdzierzu.
zródło : "Egyptian cooking"

środa, 30 stycznia 2008

Dyniowe placuszki



Znalazłam dynie , leżała sobie cichutko w kąciku "zapasowej" lodówki , w której trzymam przetwory...zupełnie o niej zapomniałam .
Niesamowite jak wytrzymałe jet to warzywo.
Jeśli skórka nie jest uszkodzona , wystarczy schować dynię w ciemne , chłodne miejsce , a przetrwa kilka miesięcy.
Prawdę mówiąc nie miałam specjalnej ochoty na wymyślne potrawy,
postanowiłam więc przyrządzić coś szybkiego i prostego.
Po upływie pól godziny raczyłam się pysznymi placuszkami pomarańczowego koloru.


Dyniowe placuszki

  • 750 g obranej i oczyszczonej z pestek dyni
  • 1 średnia cebula
  • 1 łyżka sosu sojowego
  • 6 - 8 kopiastych łyżek mąki
  • 1 jajko
  • po szczypcie ostrej papryki , gałki muszkatołowej i imbiru
  • sól



Dynię ścieramy na tarce o grubych oczkach , lekko solimy , dokładnie mieszamy i odstawiamy na 10 - 15 min. aby dynia trochę zmiękła .
Cebulę ścieramy na drobnej tarce , jak do placków ziemniaczanych.
Następnie dodajemy przyprawy , sos sojowy , jajko,mąkę, cebulę i dokładnie mieszamy.
Na patelni rozgrzewamy olej , z masy formujemy kulki wielkości mandarynki , układamy je na patelni lekko spłaszczając i smażymy na złoty kolor.
Do placuszków można dodać posiekaną dymkę lub / i papryczkę chili .
Podajemy z sosem czosnkowym.


sobota, 19 stycznia 2008

Ser na medal



Prawdziwy skarb narodowy, słony , twardy, owczy ser pachnący dymem...oscypek .Na Podhale przywędrował między XIII a XIV wiekiem wraz z kulturą wołoską.
Na jeden ser , ważący niecały kilogram potrzeba 6-7 litrów mleka , dobrego owczego mleka :
"
Jak owca jest źle wypasiona, to daje złe mleko. Jak się nie wyśpi, daje mało mleka. Jak leje deszcz, jest zimno, to mleko też nie jest najlepsze.- przekonuje juhas Władysław"
" Od trawy zależy smak mleka. A od mleka smak sera. Z każdej polany oscypek jest inny"
Dziś sprzedawane są też oscypki mieszane , z
mleka krowiego i owczego, ba ...można nawet kupić oszukane sery , które zamiast wędzić sie w dymie przez 3-14 dni , moczone są w kawie dla uzyskania odpowiedniego koloru.
Oryginalne , owcze oscypki są produktem sezonowym i choć wyrabiane są jedynie od
maja do przełomu września i października , to trzymane w odpowiednich warunkach przetrwają całą zimę.

zródło : Trybuna Śląska / Jarosław Rybak





Kupując oscypek zastanawiam się nad sposobem jego przyrządzenia ...mmm ...smażony , zapiekany , może z makaronem ? Na myśleniu i planowaniu zazwyczaj się kończy , bo wieczorem kroję ser w cieniutkie plasterki , siadam przed telewizorem , zajadam i zanim się obejrzę po oscypku nie ma śladu ...
Tym razem byłam niezwykle dzielna i udało mi się ocalić kawałek sera :)
Przyrządziłam go w sposób szybki i prosty.
Gruby plaster oscypka (ok. o,5 cm) włożyłam pomiędzy kromki tostowego chleba (okrojonego ze skórki) , kanapkę lekko przycisnęłam dłonią, zamoczyłam w roztrzepanym jajku, obtoczyłam w tartej bułce i usmażyłam na sklarowanym maśle na złoty kolor. Podałam z chutney'em z żurawin.


środa, 24 października 2007

Festiwal Dyni część I


Dyniowanie czas zacząć !
Dzisiejsze propozycja to dania "3 w 1 " . Zaczynamy od upieczenia zestawu jesiennych warzyw z dynią na czele. "Jesienne warzywa " podane z sosem jogurtowo-czosnkowym , same w sobie stanowią stanowią pyszne , lekkie danie.
"Jesienne warzywa" maja tę zaletę , że bez większego wysiłku , możemy je przemienić w dwa apetyczne dania : "Zupę z pieczonych warzyw" oraz "Jesienną pizze z ricottą".
Zatem rozgrzejcie piekarniki , przyszykujcie dwie duże blachy , kosz jesiennych warzyw , Jej Wysokość Dynię i do dzieła !


"Jesienne warzywa"

  • 90 - 100 dag . dyni , obranej , pozbawionej pestek i pokrojonej w kawałki ok. 3 x 3 cm
  • 70 dag. niedużych ziemniaków
  • 6- 8 średnich marchewek
  • 4 czerwone cebule
  • 6 ząbków czosnku
  • 4-6 łyżek oliwy z oliwek
  • 2 łyżeczki gruboziarnistej soli morskiej
  • 1/2 łyżeczki świeżo zmielonego czarnego pieprzu
  • 2 gałązki rozmarynu


Piekarnik rozgrzać do temp. 230 st.
Umyte i obrane warzywa tniemy na kawałki podobnej wielkości. Każdą cebulę dzielimy na 4 lub 8 części.Czosnek zgniatamy ostrzem noża i obieramy z łupiny. Wszystko wrzucamy do dużej miski, posypujemy pieprzem i solą , dolewamy oliwę i dokładnie mieszamy rękami.
Wykładamy na 2 blachy wyłożone papierem do pieczenia .Gałązki rozmarynu dzielimy na 3 części i rozrzucamy na warzywach.
Pieczemy przez 50-60 min.

"Zupa z pieczonych warzyw"
  • 1 blacha pieczonych "Jesiennych warzyw"+ ziemniaki z drugiej blachy
  • 2-3 łyżki soku z cytryny
  • 4-5 szklanek wody lub bulionu z kurczaka (zupa będzie smaczniejsza)
  • kostka sera feta
  • sol i pieprz do smaku

Warzywa siekamy , zalewamy woda lub bulionem (ilość zależy od tego jak gęste zupy lubicie)
i miksujemy .Zupę przecieramy przez sitko , przekładamy do garnka , dodajemy sok z cytryny, doprawiamy solą i pieprzem, lekko podgrzewamy. Nakładamy do miseczek i posypujemy rozkruszoną fetą. Podajemy z ciemnym chlebem , tostami lub krakersami.


"Jesienna pizza z ricottą"
  • spód do pizzy
  • 250 g sera ricotta
  • kulka mozzarelli
  • gałązka rozmarynu i pozostałe pieczone warzywa z drugiej blachy ,czyli dynia , cebula i marchew



Robimy spód do pizzy , według tego przepisu . , jednak ciasta nie dzielimy na dwie części, a robimy prostokąt o wymiarach ok.30 x 35 cm.

Ser ricotta osączamy na sicie , mieszamy ,smarujemy nim spód pizzy , na to wykładamy pieczone warzywa, porwana na kawałki mozzarellę i posypujemy listkami rozmarynu.
Pieczemy 15- 20 min. w mocno rozgrzanym piekarniku ( 250 st)

czwartek, 11 października 2007

Fasolowe smarowidło

Nazwa dość dziwaczna , jednak w dzisiejszych czasach gdy słowo" pasta" kojarzy się nam z włoskimi makaronami , by nie wprowadzać niepotrzebnego zamieszania , specjał ów ochrzciłam swojsko brzmiąca nazwą "smarowidło".
Dla mnie autorką przepisu jest moja mama , ale tak naprawdę nie mam zielonego pojęcia kto pierwszy wpadł na pomysł stworzenia tego genialnego w swej prostocie przysmaku.
Wiem tylko , że był to jedyny sposób, by moja rodzicielka mogła przemycić do mojego jadłospisu kawałek mięsa tłustszego od kurzej piersi .Otóż jako berbeć , mniej więcej do wieku lat 5 , pochłaniałam z wielkim apetytem wszystko co mi wpadło pod rękę, poczynając od kiełbas na mydle kończąc, co z reszta było po mnie widać , przypominałam miniaturkę zawodnika sumo .Pózniej , z niewiadomych dla nikogo przyczyn ,coś mi się odwidziało i każdy , nawet najchudszy
kawałek mięsa wydawał mi się " obrzydliwie tłusty i żylasty". Okres ten trwał dość długo , mniej więcej do wieku lat 16 .W tym czasie mama nabawiła się nerwicy , patrząc jak jej pociecha wymyśla 1001 sposobów na pozbycie się mięsnej części śniadania czy obiadu.
Kiedyś dostałam na śniadanie kanapkę z fasolowym smarowidłem , jakimś cudem nie wpadłam na to , że w smarowidle występuje boczek , fakt ten mama z premedytacja zataiła...1:0 dla niej ... posmakowało mi tak bardzo, że wieczorem zakradałam się do lodówki szukając słoika z fasolowym specjałem .

250 g białej, suszonej fasoli (umytej i namoczonej przez noc)
4- 6 średnich cebul ( im więcej cebuli , tym słodsze otrzymamy smarowidło )
boczek wędzony ( ja daję ok.8 plasterków)
3/4 kostki masła
sól i pieprz
ew. sok z cytryny

Fasolę dobrze ugotować (nawet lekko rozgotować).Boczek pokroić, podsmażyć na
maśle, po chwili dodać cebulę i smażyć do uzyskania brązowego koloru.
Fasolę odcedzić , dodać cebulę z boczkiem i masłem, całość zmiksować.
Doprawić solą i pieprzem. Jeśli pasta jest zbyt słodka, dodać trochę soku z
cytryny.
Smarowidło można przechowywać w lodówce ok. 5 dni. Oczywiście można włożyć je gorące do słoika , odwrócić do góry dnem, po wystygnięciu wstawić do lodówki , powinno wytrzymać min. 2 tygodnie.

piątek, 28 września 2007

Dzień jabłka


Prawdę mówiąc , nie przepadam za surowymi jabłkami , smakuje mi zaledwie kilka odmian , które niestety, coraz rzadziej można kupić w sklepach . Mam na myśli stare polskie odmiany , nie za słodkie i niesamowicie soczyste, takie jak np. Szara Reneta.
Za to uwielbiam jabłka w ciastach, pieczone z miodem i orzechami czy z dżemem.Uwielbiam jabłka oblane miodem, posypanego majerankiem, zapieczone i podane z kaczką , pieczonym schabem lub szynką. Nie wyobrażam sobie bez nich sałatki warzywnej czy śledzi w śmietanie. No i smaki dzieciństwa : jabłecznik i ryż z jabłkami , mniam :)
Bunia , co widać na załączonym obrazku , darzy jabłka wielką miłością .Potrafi ukraść jabłko i szybciutko , tupiąc maleńkimi łapkami , biegnie w kierunku kanapy , pod którą ma swoją skrytkę.Na jej nieszczęście jabłka są za duże by zmieścić się w szparę między kanapą a podłogą i tym sposobem zawsze udaje mi się złapać małego złodzieja ;)

Jabłkowe święto rozpoczęłam od kromki świeżego chleba , posmarowanego smalcem z mięsem i sporymi kawałkami jabłka, mmm...niebo w gębie !
Wystarczy wziąć kawał słoniny , pokroić ją w kosteczkę i wytopić tłuszcz. Następnie odcedzam skwarki , a do tłuszczu wrzucam pokrojony w kostkę plaster karkówki.Gdy mięso się ładnie zrumieni odcedzam je , rozdrabniam na małe kawałki i z powrotem wkładam do smalcu , wraz z posiekaną dużą cebulą. Gdy cebulka zbrązowieje , ściągam garnek z ognia , dodaję kilka ząbków czosnku, majeranek i doprawiam solą i pieprzem.


Zupa z jabłek i pasternaku:

3 g masła
1 posiekana cebula
2 selery naciowe , posiekane
5 pasternaków
3 niezbyt słodkie jabłka
bouquet garni :listek laurowy, gałązka tymianku, liście selera, kilka łodyżek natki pietruszki,
zielony kawałek pora
1 1/2 litru bulionu z kurczaka
orzechy włoskie do przybrania

W rondlu rozgrzać masło i zeszklić cebulę. Dodać pasternak , seler , jabłka , przyprawić solą i pieprzem . Gotować chwilę , dodać bouquet garni i bulion.Zmniejszyc ogień i gotować aż warzywa zmiękną . Wyjąć bouquet garni i dokładnie zmiksować zupę , doprawić do smaku i podgrzać.Udekorować posiekanymi orzechami.





Sandacz w jabłkowym sosie :

6 filetów sandacza
mąka do panierowania
sól i pieprz
olej i masło (pół na pół ) do smażenia

Sos :
2 duże winne jabłka
szklanka białego , wytrawnego wina
3 płaskie łyżki cukru
łyżka masła
skórka otarta z dużej cytryny
łyżeczka mąki ziemniaczanej
szczypta cynamonu
sok z cytryny

Obrane jabłka ścieramy na tarce o dużych oczkach i wrzucamy na roztopione masło , oprószamy cukrem i smażymy ok. 4 min , często mieszając.
Dodajemy wino , skórkę z cytryny, cynamon , zagotowujemy. W 2 łyżkach zimnej wody rozpuszczamy łyżeczkę mąki ziemniaczanej , dodajemy ją do sosu , ponownie zagotowujemy , doprawiamy do smaku cukrem lub sokiem z cytryny.
Rybę przyprawiamy solą i pieprzem, panierujemy w mące i smażymy z obu stron na złoty kolor.Układamy sandacza na półmisku i polewamy sosem jabłkowym.




piątek, 31 sierpnia 2007

Granola


Myśląc o ciasteczkach Bajaderki zrobiłam zapas płatków owsianych ...chyba trochę za duży zapas . Gdy przekładałam płatki do wielkiego , szklanego słoja , przypomniała mi sie Andy's Fairfield Granola z "Feast" Nigelli , hmmm....to będzie doskonały prezent dla teściowej , którą właśnie odwiedziła córka i trójka wnucząt .
Przepis troszkę zmodyfikowałam , a raczej dostosowałam do polskich warunków.

Granola - wychodzi ok.2,5 litra

  • 500 g płatków owsianych
  • 120 g nasion słonecznika
  • 120 - 200 g sezamu
  • 180 g soku jabłkowego
  • 2 łyżeczki cynamonu
  • 1 łyżeczka sproszkowanego imbiru
  • 120 g syropu cukrowego
  • 4 łyżki miodu naturalnego
  • 100 g brązowego cukru
  • 200 - 250 g migdałów (całych lub w płatkach)
  • 1 łyżeczka soli morskiej
  • 2 łyżki oleju słonecznikowego
  • 300 g rodzynek
W dużej misce wymieszać wszystkie składniki , oprócz rodzynek. Piekarnik rozgrzać do 170 stopni. Masę rozłożyć na 2 niskich blachach. Piec ok.40 min do uzyskania rumianego koloru. Masę zamieszać 2-3 razy w trakcie pieczenia.
Granolę przestudzić i dodać rodzynki. Dodałam jeszcze suszone morele , pokrojone w spore kawałki. Przechowywać w szczelnie zamkniętym słoju.
Oczywiście dodatki mogą być najróżniejsze : orzechy włoskie czy laskowe , płatki kokosowe, suszone śliwki , jabłka itd.