Soczyście pomarańczowe , żółte , białe i zielone , małe przybierające najwymyślniejsze kształty i olbrzymy , które służą jako łódki ( w USA organizowane są wyścigi w łódkach z dyni :) .
W 2005 r Larry Checkon wyhodował dynię o wadze 666 kg !
Niesamowite ile potraw można wyczarować z tego prostego w uprawie warzywa : puree , chutney , tarty , placuszki, zupy , ciasta i ciasteczka...nie sposób wymienić wszystkich potraw , w których dynia gra rolę główną.
Lekkostrawna dynia to sprzymierzeniec w walce z nadwagą , a dzięki dużej zawartości błonnika jest bardzo sycąca. Miąższ jest niezwykle bogaty w minerały : sód, potas, magnez, wapń żelazo i fosfor i witaminy: głównie z grupy B, witaminę C i kwas foliowy.
"Pomarańczowożółty kolor miąższu nadaje dyni beta karoten, który organizm przerabia na witaminę A. Ten naturalny barwnik i antyutleniacz, obecny również w innych dyniowatych, spowalnia tempo starzenia, obniża ryzyko choroby wieńcowej, zapobiega schorzeniom układu oddechowego i wspiera system odpornościowy. Jest również ceniony w profilaktyce antynowotworowej!"
(zrodło : Interia.pl)
Chyba nie muszę nikogo przekonywać , że dynia w pełni zasługuje na swe własne święto. Dlatego też wraz z Tatter i Elą postanowiłyśmy zorganizować Festiwal Dyni. Startujemy w środę 24 pazdziernika i świętujemy cały tydzień !
Wszystkich chętnych zapraszamy do wspólnego świętowania . Gotujemy, pieczemy, marynujemy , warunek jest jeden , ma być dyniowo !
Następnie wklejamy zdjęcie + przepis na forum Cincin i linkujemy w temacie Festiwal Dyni .
Właścicieli blogów prosimy o skopiowanie banera , z kodu podanego poniżej i umieszczenie go na swoim blogu.
W trakcie Festiwalu Dyni , na swoim blogu zamieszczacie wpis z potrawa z dyni , wysyłacie link posta i bloggerowy nick na mój e-mail (adres w moim profilu) .
Po zakończeniu festiwalu utworzona zostanie lista wszystkich osób biorących udział w zabawie.
Zapraszam !
Chciałabym serdecznie podziękować Eli i Tatter za pomoc w utworzeniu bannera i organizacji festiwalu :)
poniedziałek, 15 października 2007
Festiwal dyni 24 - 31 . X
sobota, 13 października 2007
"Kurczak na złoty jublileusz " Nigelli
Niedawno kupiłam "Forever summer" Nigelli Lawson , przeglądając przepisy trafiłam na "Kurczaka..." i od razu wiedziałam , że to właśnie tą sałatką najnowsza książka Nigelli zadebiutuje w mojej kuchni. Ile w niej kolorów , tyle i smaków : słodkie mango,kwaśna limonka, pikantne papryczki, świeżość kolendry i dymki .
Sałatka kojarzy mi się nie tyle z polskim latem , ile z corocznymi wakacjami w Egipcie , gdzie stargany aż uginają się pod ciężarem mango ,a wiele potraw obsypanych jest kolendrą.
Najważniejsze , że "Kurczak na złoty jubileusz" spełnia swe zadanie , sprawia , że przenoszę się w miejsce pełne słońca.
1 mango pokrojone w około 1 cm. kostkę
1 dymka , drobno posiekana
1 papryczka chili , drobno posiekana
1 ugotowana (lub zgrillowana ) zimna pierś kurczaka
2 garście porwanej na kawałki rucoli (mała sałata rzymska)
duża garść posiekanej , świeżej kolendry
sok z 1/2 limonki ( sok z 1- 2 limonek)
1 łyżka oliwy z oliwek ( 1 łyżeczka oleju arachidowego + parę kropli oleju sezamowego)
Jest to moja wersja sałatki Nigelli , w nawiasach podałam składniki występujące w oryginalnym przepisie.
Do miski wrzucić pokrojone mango , posiekaną dymkę , chili, sok z limonki i wymieszać. Odstawić na chwilę , by smaki się przegryzły.
W tym czasie pokroić kurczaka , porwać na kawałki rucolę i posiekać kolendrę . Wszystko dodać do mango ( zostawiając trochę kolendry do dekoracji) , polać oliwą , wymieszać .
Smacznego !
Sałatka smakuje wybornie i nie potrzebuje żadnych dodatków , ale ja nie mogłam się powstrzymać i podałam ją z przepysznymi bagietkami na pate fermentee z przepisu Tatter :)
czwartek, 11 października 2007
Fasolowe smarowidło
Nazwa dość dziwaczna , jednak w dzisiejszych czasach gdy słowo" pasta" kojarzy się nam z włoskimi makaronami , by nie wprowadzać niepotrzebnego zamieszania , specjał ów ochrzciłam swojsko brzmiąca nazwą "smarowidło".
Dla mnie autorką przepisu jest moja mama , ale tak naprawdę nie mam zielonego pojęcia kto pierwszy wpadł na pomysł stworzenia tego genialnego w swej prostocie przysmaku.
Wiem tylko , że był to jedyny sposób, by moja rodzicielka mogła przemycić do mojego jadłospisu kawałek mięsa tłustszego od kurzej piersi .Otóż jako berbeć , mniej więcej do wieku lat 5 , pochłaniałam z wielkim apetytem wszystko co mi wpadło pod rękę, poczynając od kiełbas na mydle kończąc, co z reszta było po mnie widać , przypominałam miniaturkę zawodnika sumo .Pózniej , z niewiadomych dla nikogo przyczyn ,coś mi się odwidziało i każdy , nawet najchudszy kawałek mięsa wydawał mi się " obrzydliwie tłusty i żylasty". Okres ten trwał dość długo , mniej więcej do wieku lat 16 .W tym czasie mama nabawiła się nerwicy , patrząc jak jej pociecha wymyśla 1001 sposobów na pozbycie się mięsnej części śniadania czy obiadu.
Kiedyś dostałam na śniadanie kanapkę z fasolowym smarowidłem , jakimś cudem nie wpadłam na to , że w smarowidle występuje boczek , fakt ten mama z premedytacja zataiła...1:0 dla niej ... posmakowało mi tak bardzo, że wieczorem zakradałam się do lodówki szukając słoika z fasolowym specjałem .
250 g białej, suszonej fasoli (umytej i namoczonej przez noc)
4- 6 średnich cebul ( im więcej cebuli , tym słodsze otrzymamy smarowidło )
boczek wędzony ( ja daję ok.8 plasterków)
3/4 kostki masła
sól i pieprz
ew. sok z cytryny
Fasolę dobrze ugotować (nawet lekko rozgotować).Boczek pokroić, podsmażyć na
maśle, po chwili dodać cebulę i smażyć do uzyskania brązowego koloru.
Fasolę odcedzić , dodać cebulę z boczkiem i masłem, całość zmiksować.
Doprawić solą i pieprzem. Jeśli pasta jest zbyt słodka, dodać trochę soku z
cytryny.
Smarowidło można przechowywać w lodówce ok. 5 dni. Oczywiście można włożyć je gorące do słoika , odwrócić do góry dnem, po wystygnięciu wstawić do lodówki , powinno wytrzymać min. 2 tygodnie.
piątek, 28 września 2007
Dzień jabłka
Prawdę mówiąc , nie przepadam za surowymi jabłkami , smakuje mi zaledwie kilka odmian , które niestety, coraz rzadziej można kupić w sklepach . Mam na myśli stare polskie odmiany , nie za słodkie i niesamowicie soczyste, takie jak np. Szara Reneta.
Za to uwielbiam jabłka w ciastach, pieczone z miodem i orzechami czy z dżemem.Uwielbiam jabłka oblane miodem, posypanego majerankiem, zapieczone i podane z kaczką , pieczonym schabem lub szynką. Nie wyobrażam sobie bez nich sałatki warzywnej czy śledzi w śmietanie. No i smaki dzieciństwa : jabłecznik i ryż z jabłkami , mniam :)
Bunia , co widać na załączonym obrazku , darzy jabłka wielką miłością .Potrafi ukraść jabłko i szybciutko , tupiąc maleńkimi łapkami , biegnie w kierunku kanapy , pod którą ma swoją skrytkę.Na jej nieszczęście jabłka są za duże by zmieścić się w szparę między kanapą a podłogą i tym sposobem zawsze udaje mi się złapać małego złodzieja ;)
Jabłkowe święto rozpoczęłam od kromki świeżego chleba , posmarowanego smalcem z mięsem i sporymi kawałkami jabłka, mmm...niebo w gębie !
Wystarczy wziąć kawał słoniny , pokroić ją w kosteczkę i wytopić tłuszcz. Następnie odcedzam skwarki , a do tłuszczu wrzucam pokrojony w kostkę plaster karkówki.Gdy mięso się ładnie zrumieni odcedzam je , rozdrabniam na małe kawałki i z powrotem wkładam do smalcu , wraz z posiekaną dużą cebulą. Gdy cebulka zbrązowieje , ściągam garnek z ognia , dodaję kilka ząbków czosnku, majeranek i doprawiam solą i pieprzem.
Zupa z jabłek i pasternaku:
3 g masła
1 posiekana cebula
2 selery naciowe , posiekane
5 pasternaków
3 niezbyt słodkie jabłka
bouquet garni :listek laurowy, gałązka tymianku, liście selera, kilka łodyżek natki pietruszki,
zielony kawałek pora
1 1/2 litru bulionu z kurczaka
orzechy włoskie do przybrania
W rondlu rozgrzać masło i zeszklić cebulę. Dodać pasternak , seler , jabłka , przyprawić solą i pieprzem . Gotować chwilę , dodać bouquet garni i bulion.Zmniejszyc ogień i gotować aż warzywa zmiękną . Wyjąć bouquet garni i dokładnie zmiksować zupę , doprawić do smaku i podgrzać.Udekorować posiekanymi orzechami.
Sandacz w jabłkowym sosie :
6 filetów sandacza
mąka do panierowania
sól i pieprz
olej i masło (pół na pół ) do smażenia
Sos :
2 duże winne jabłka
szklanka białego , wytrawnego wina
3 płaskie łyżki cukru
łyżka masła
skórka otarta z dużej cytryny
łyżeczka mąki ziemniaczanej
szczypta cynamonu
sok z cytryny
Obrane jabłka ścieramy na tarce o dużych oczkach i wrzucamy na roztopione masło , oprószamy cukrem i smażymy ok. 4 min , często mieszając.
Dodajemy wino , skórkę z cytryny, cynamon , zagotowujemy. W 2 łyżkach zimnej wody rozpuszczamy łyżeczkę mąki ziemniaczanej , dodajemy ją do sosu , ponownie zagotowujemy , doprawiamy do smaku cukrem lub sokiem z cytryny.
Rybę przyprawiamy solą i pieprzem, panierujemy w mące i smażymy z obu stron na złoty kolor.Układamy sandacza na półmisku i polewamy sosem jabłkowym.
środa, 26 września 2007
Lazania z warzywami i serem gruyere
Lazania wypełniona kolorowymi warzywami w serowym sosie ,to doskonały pomysł na posiłek dla wegetarian . Można też zmniejszyć ilość warzyw i dodać zrumienione na patelni , pociętą w paseczki pierś kurczaka.
Przepis podaje składniki na lazanie pieczoną w żaroodpornym naczyniu o pojemności 2-2,5 litra
(ok. 6 porcji)
Sos serowy :
25 g masła
25 g mąki
500 ml mleka
1/4 łyżeczki gałki muszkatołowej
75 ml śmietanki
100 g startego sera grutere
Pozostałe składniki:
25 g masła
1 mała cebula pokrojona w plasterki
4 obrane i posiekane pomidory
1 gałązka świeżego tymianku
1 liść laurowy
200 g marchwi pokrojonej w małą kostkę
250 g małych różyczek brokułów
1/2 kalafiora podzielonego na cząstki
80 g startego sera gruyere
arkusze lazanii
Płaty makaronu podgotować w osolonym wrzątku z odrobiną oliwy przez ok. 2-3 minuty , włożyć do miski z zimną wodą , odcedzić i rozłożyć pomiędzy ręcznikami kuchennymi.
Zagotować duży garnek z osoloną wodą, włożyć marchew i gotować 4 min. , dodać brokuły i kalafior i dalej gotować 3 min. Warzywa odcedzić , zahartować zimną wodą, znów odcedzić i odstawić.
Na patelni stopić masło i smażyć cebulę , nie dopuszczając by sie zarumieniła. Dodać pomidory , liść laurowy, tymianek i gotować ok. 10 min.
Sos serowy: W rondlu stopić masło , dodać mąkę i smażyć na wolnym ogniu ok. 3 min. stale mieszając. Zdjąć z ognia i stopniowo wymieszać z zimnym mlekiem .Doprawić solą, pieprzem i gałką muszkatołową.Podgrzać ponownie i wolno zagotować .Zmniejszyć ogień i mieszając, gotować ok. 5 min. lub do czasu aż sos zgęstnieje. Dodać przygotowany wcześniej sos pomidorowy i gotować jeszcze 10 min.
Na dno żaroodpornego naczynia, wysmarowanego odrobiną masła lub oliwy , kładziemy trochę sosu , na to płaty lazanii, znów sos , warzywa i powtarzamy warstwy , kończąc na makaronie. Wierzch smarujemy odrobiną sosu i posypujemy startym serem.
Zapiekamy w piekarniku rozgrzanym do tem. 190-200 st przez 35 min.
wtorek, 25 września 2007
Muffinki Tatter czyli następna doskonałość
Wpis ten powstaje trochę z lenistwa. Często serwuję dzieciom przyjaciół , proste i szybkie w wykonaniu słodkości, takie jak owsiane ciasteczka Bajaderki czy muffinki Tatter. Potem wiele osób prosi mnie o przepis na owe łakocie , więc aby ułatwić sobie zadanie i zamiast pisać długie maile z instrukcją , wklepuję tu przepis na idealne muffinki.
Przepis jest uniwersalny , wybór nadzienia ogranicza jedynie nasza wybraznia. Pod karą stu batów nie wolno pominąć banana , ponieważ to właśnie za jego sprawą otrzymujemy pyszne , wilgotne muffiny !
Moje uwagi :
- wymieniony w przepisie Caster sugar , to drobno mielony cukier , coś pomiędzy naszym cukrem zwykłym a cukrem pudrem , nie spotkałam go w polskich sklepach i dlatego zastępuję go cukrem pudrem
-nie jestem specem od mąki , nie wiem z czego to wynika (wilgotność ?) ale mi zazwyczaj ciasto wychodzi troszkę za gęste , więc przy mieszaniu mokrych i suchych składników , mam zawsze pod ręką dodatkową odrobinę mleka i w razie "w" szybciutko dodaję kilka łyżek , szybciutko , bo Tatter ma rację pisząc o wpływie czasu pomiędzy połączeniem składników a wsadzeniem muffinów do pieca
-nie używam papierowych papilotek (widocznych na zdjeciu Tatter na Cinie), skleroza -wciąz zapominam je kupić, więc smaruję formy dosłownie odrobinką masła
-formy należy wypełnić do ok. 3/4 pojemności - w ramach wskazówek dla popełniającym muffiny po raz pierwszy
- jak pisze autorka przepisu , ciasta nie należy miksować , ani mieszać zbyt dokładnie, małe grudki mąki są jak najbardziej wskazane :)
- mi przeważnie wychodzi 8 szt . z ikeowskiej blachy
-muffinki przyozdabiam płatkami migdałów , uwielbiam ich lekko uprażony smak
Uwaga!!!
Te muffiny mogą uzależnić !
Wpis dedykuję Magdzie S. (nie, nie Magdzie M ;)jednej z moich najlepszych przyjaciółek i mam nadzieję , że zasmakują jej berbeciowi.
Za przepis dziękuję mojej netowej przyjaciółce z deszczowej wyspy :)
Dla początkujących muffinkowców :
potrzebujemy specjalnej blachy do wypieku tego specjału. W tej chwili powinniście dostać ją bez problemu w marketach (np. Tesco) lub w Ikea (ok.30 zł). Warto ją mieć w swojej kuchni , bowiem przyrządzenie muffin zajmują niecałe pół godziny , a jest to jeden z ulubionych przez dzieci wypieków . Muffiny można wypiekać również w wersji wytrawnej ,oczywiście zmieniając recepturę ciasta i nadziewać je suszonymi pomidorami, serem feta, szynką parmeńską i czym wam jeszcze przyjdzie do głowy:)
Tu oryginalny przepis Tatter
cytuje :
" Jest to tzw. baza do wszelkiego rodzaju muffinek (na 6 duzych):
1 1/2 szklanki maki
1/2 (lub nawet mniej) szklanki cukru (caster sugar idealnie)
2 czubate lyzeczki proszku do pieczenia
1/2 lyzeczki soli
Suche skladniki przesiac i wymieszac.
W innej misce polaczyc ze soba:
1/3 szklanki oleju
1/3 szklanki mleka
1 jajo
2 lyzki extraktu z wanilii
Jedna szklanka dowolnych dodatkow: tutaj kawalki bialej czekolady i orzechow wloskich.
UWAGA! Zanim szklanke wypelnie dodatkami...wkladam do niej, rozmiekczona widelcem, polowe banana (sa wtedy pysznie wilgotne). 
Do suchych skladnikow dodaje wymieszane plyny i dodatki. Szybko lecz delikatnie mieszam wszystko ze soba...
Ciasta muffinkowego nie nalezy miksowac ani zbytnio mieszac; szybko przelozyc do muffinkowej formy wylozonej papierowymi foremkami i piec 20 min w piecu nagrzanym do 190 C. Im predzej muffinki znajda sie w piecu po wymieszaniu produktow tym lepiej! (spulchniacze zaczynaja dzialac w momencie polaczenia z plynami, a ich moc szybko zanika)"
Lawendowe słodkości
W lawendzie zakochać sie nietrudno .Obsadzona nią rabata czy gliniana donica wygląda zachwycająco , budzi skojarzenia z krainą pełną słońca i sielskich , zapierających dech w piersiach widoków.Ludzie od tysiącleci cenią nie tylko jej obłędny zapach, ale i właściwości lecznicze.
Lawenda była znana już w starożytnej Mezopotamii i dopiero we wczesnym średniowieczu trafiła do Francji. W starożytnym Rzymie lawendę wykorzystywano do perfumowania wody w łazniach i właśnie z Imperium Romanum wywodzi sie jej nazwa łac. "lavare"czyli myć się .
W Egipcie faraonów olejek lawendowy wykorzystywany był przy mumifikacji zwłok , a zielem okładano ciała zmarłych. Natomiast Kleopatra wykorzystywała jej zapach by uwieść Cezara.
W dzisiejszych czasach lawendę stosuje sie powszechnie do wyrobu perfum, mydeł, płynów do kąpieli i olejków aromaterapeutycznych. Napar z lawendy stosowany jest przy nerwicach i niestrawności , a olejek ma właściwości odkażające, uspokajające , łagodzi skutki ukąszeń, bóle głowy i mięśni.
Lawenda jest również przyprawą,wchodzi w skład tak znanych mieszanek jak zioła prowansalskie czy arabskiej ras el hanout. Doskonale pasuje do dżemów ,lodów, puddingów, ciast i ciasteczek, znakomicie sprawdza się w potrawach z tłustych mięs, baraniny i dziczyzny.
Jeśli kilka zasuszonych gałązek lawendy zamkniemy w słoju z cukrem , po tygodniu otrzymamy cukier lawendowy, którym możemy posypać kruche ciastka lub dodać do wypieków .
zródła:
"Weranda" nr.7 2007
"The book of herbs" B.Philips
Lawendowa tarta z piniolami
Ciasto to , podobnie jak polskie mazurki ,jest najsmaczniejsze na drugi dzień po upieczeniu .
Przepis, który zamieściła Nobullshit na GW, pochodzi z książki "Mediterranean Cuisine"Konemann. Nie udało mi się kupić miodu lawendowego , więc zastąpiłam go miodem akacjowym , a pod koniec przyrządzania nadzienia , dosypałam łyżeczkę suszonych kwiatów lawendy.
Na początek zagniatamy kruche ciasto według ulubionego przepisu. Z podanej przeze mnie receptury ,otrzymamy ciasto wystarczające na wylepienie formy do tart o średnicy ok.25 cm oraz na upieczenie blachy lawendowych ciasteczek.
Ciasto kruche:
30 dag. mąki
3/4 szklanki (ok.15 dag) cukru pudru
3 żółtka
25 dag (kostka) masła
Przesianą mąkę siekamy z zimnym masłem, dodajemy żółtka , cukier puder i szybko zagniatamy ciasto. Zawijamy je w folię i wkładamy do lodówki na godzinę (min. 1/2 godz.)
Po tym czasie ciasto należy rozwałkować ,wyłożyć nim formę i ponakłuwać widelcem.
Formę z ciastem wykładamy papierem do pieczenia , na który wsypujemy suszony groch lub fasolę, aby ciasto pozostało równe.Pieczemy w 180-200 st. do uzyskania jasnozłotego koloru .
Nadzienie z piniolami:
100 g masła
100 g cukru
3 łyżki miodu lawendowego lub innego jasnego miodu
200-250g pinioli
200 ml. śmietany kremówki
1 łyżeczka suszonych kwiatów lawendy ( w zastępstwie miodu lawendowego)
Z masła , cukru i miodu zrobić jasny karmel.Dodać piniole , wymieszać i podgrzewać aż sie skarmelizują. Mieszając , powoli wlewać śmietanę , tyle aby masa nie zrobiła sie za rzadka.
Ściągnąć garnek z ognia , dosypać lawendę . Masę wyłożyć na podpieczony spód i piec ok. 15-20 min. w 180 st.
Kruche ciasteczka pachnące lawendą
Doskonały dodatek do popołudniowej herbaty.
Ciasto , które zostało nam z tarty , zagniatamy z 1-2 łyżeczkami lawendy, schładzamy w lodówce, wałkujemy i foremką wycinamy ciasteczka np. serduszka :)
Ciastka układamy na wyłożonej papierem blaszce i pieczemy ok. 10 min w 200 st.
Po upieczeniu studzimy na kratce i posypujemy drobnym cukrem.
